Things Old and New: Pope Saint John Paul II on Moral Doctrine and its Development

Rzeczy stare i nowe: Święty Jan Paweł II o doktrynie moralnej i jej rozwoju

Treść artykułu: Pobierz | Czytaj

Strona: 193 - 207

Publikacja w numerze: 35 (2015)

Autor: Julie Clague

Streszczenie:

Nauczanie Jana Pawła II na temat wiary i moralności jest bogate, a jego zakres wszechstronny. Jako papież Jan Paweł II był zaangażowany w ochronę i promocję prawd wiary. Jednakże był on także odnowicielem w kwestiach doktrynalnych, wprowadzając do katolickiej tradycji moralnej nowe nauczanie, nowy język i nowe sposoby myślenia o starych pewnikach. Pomimo mocnego przekonania o istnieniu absolutnych i niezmiennych norm moralnych, Jan Paweł II bardziej niż inni papieże przyczynił się do myślenia Kościoła o historyczności moralności i doktryny. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie podejścia Jana Pawła II do doktryny i jej rozwoju oraz refleksja dotycząca tego, jak zostało to wcielone w życie, szczególnie w odniesieniu do jego nauczania na temat godności i praw kobiety. Jan Paweł II nie wyartykułował w pełni rozwiniętej teorii rozwoju doktrynalnego. Raczej kontynuował odnowę doktrynalną w kwestiach wiary i moralności zainicjowaną przez papieża Jana XXIII i Sobór Watykański II. Jan Paweł II uznał, że studium Pisma Świętego i tradycji Kościoła w świetle okoliczności historycznych i kulturowych może prowadzić do głębszego zrozumienia znaczenia i wymogów wiary oraz pozwoli Kościołowi poszerzyć i osiągnąć teologiczne i moralne zrozumienie. Jego nauczanie dotyczyło: odczytywania znaków czasu i poszukiwania właściwych odpowiedzi chrześcijańskich; propozycji orientacji w obszarze nowych możliwości medycznych i naukowych oraz naglących kwestii społecznych i politycznych; lepsze powiązanie istniejącego nauczania moralnego z Pismem Świętym i tradycją; lepsze powiązanie konkretnych norm moralnych z wiarą chrześcijańską i jej wartościami. W ten sposób Jan Paweł II rozwinął i uzupełnił kwestie nierozwinięte, zaproponował mocne argumenty i lepsze racje dla pewnego nauczania oraz zaktualizował, zrewidował i przeformułował wcześniejsze doktryny nie spełniające wymogów. Oczywiste jest to, że dla Jana Pawła II rozwój chrześcijańskiego nauczania moralnego, które „rozwija się przez wieki” jest procesem złożonym i wielopostaciowym. Jednakże dla Jana Pawła II istniały wyraźne granice doktrynalnego przeformułowania: nauczanie musi zawsze tworzyć wspólną całość i nigdy nie może odchodzić od moralnych i teologicznych prawd wiary. Rozwój – tak, ale zniekształcenie – nie.

Box PDF